Mümkün olsa kendi kendimi dudaklarımdan öpecektim. İnandım kendime inanır mısın? Onu diyorum işte, kendine inanırsan da kurtulursun. O günden beri kendime kendimin en kral arkadaşı muamelesi yapıyorum anlayacağın. Acıkınca canı ne isterse onu ısmarlıyorum, bunalınca çıkıp bir hava aldırıyorum, kafası bozuksa içmeye gidiyoruz beraber, ağlamaya başlarsa bir komiklik yapıp güldürüyorum. Çok eğleniyoruz biz. İnsan bir dertle boğuşurken hiç geçmezmiş gibi hissediyor ya, işlerin nasıl şak diye değiştiğini tüm hücrelerimle gördüm işte. Gönül rahatlığıyla diyebilirim ki, valla iyi ki doğmuşum be Osman.