Ziman û GIRÎNGIYA ZIMANKurdî
Ziman ispatkirin a hebûna mirove ji ber çi? Mirov dema ji dayîka xwe tê dinê şûnve di dest pêkê de heya ku dibe 4 an jî pênc salî heman li dîya xwe dinêrê ka dayik çi dike ew jî wê mînak digire û wekî wê tevger dibe û qise dike. Piştre ku bû ber fehm ê xwe êdî li der û dora xwe dinêre kî bi çi zimanî qise bike ew zarok li gorê wê civatî mezin dibe, li gorê wî civatî dibe xwedî hişmendî. Dema mirovekî bibêje de ka bila zaroya min zimanê dayikê hîn bibe; hewceye pêşî bixwe bibe xwedî hişmendiya ziman. De ka hişmendiya ziman çi ye em binerin; wek me got di destpêkê de li dîya xwe dinêre, dayik çiqas perwerde ye, çiqas ji haya dîrok a xwe heye an bav , di derbarê erdnîgarî ku lê dijîn çiqas haydarê xwe ne, çend çîrok dizanin, di rojevê de çiqas kurdî qise dikin, xwe pîvandin heye an tune ye, ziman gelo tê çi wateyî, di bingeha xwede çi xwedî dike an xwedî kirîye an na? Wekî dinê di qada çandi de ku mirov lê binêre; dûbare wekî çîrok, manî, tinaz, du beyt em vana çiqas î bi kar tînin an em xwe Çiqas li ser zimanê xwe digirin. Dîsa em çiqas zimanê xwe bi hêst tînin ziman tije tije...
Bi rastî her devereke Kurdistanê bi serê xwe dewlemendiyeke mezin de xwede dihebîne lewra em çiqas xwedî derbikevin dê ewqas emê hebin.
Agît işik
Ji roja ewil kifşbû ji xwe
Wê rojên bê te wiha
Bê tahm û bê miqam
Giran û bê qam bûya
Ne dil davêje seyran
Ne şahî dipirse li vî dilê
Êdî hew têne ser ziman
Newa û leyla
Were hafa min
Pirs bike rewşa min
Kêyf û halê min xweş bike
Hal û wextê min baş bike
Mala me ava bike
Li navenda rihê min
Wa ji vir jî têye xuya
Roja tu werî wek berê
Tevlî hişek pak
Û bi dilek safî
Wê her roj bibe seyran
Şahî wê kêm nebe ji dilê'm
Êdî hew wê bikeve ji ziman
Newa û leylan
Were...
