Reklam
Sevmeyi bilirsek içimizde bir sevinç filizlenir.Hayat, umut ettiğimizde bize yeni yollar açar.Affedişin bakracıyla geçmişin kuyusuna inen, eli boş dönmez. Başımıza gelen ne olursa olsun,sonunda bizi ızdırabın döşeğine yatıran, bizim onları nasıl hikaye ettiğimizdir. Yüreğimizi acıtan bütün o şeylerden geriye kalan, aldığımız bütün darbelere rağmen ayakları üzerinde duran muzaffer kişi ? Yoksa geçmişin hayaletlerinin peşini kovaladığı ifrit ve canavarların yol kestiği bir ormanda kaybolmuş kişi mi? Acıdan seni Allah’a götüren yol vardır .Onu bul ve yürü…”
Dil belasını okudum . Ne çok konuşmuşum konuşmamam gerekirken diyor insan . Ne gerek varmış gerçekten.
“Dilini serbest bırakan, yalanın tehlikesine düşer.”
“Bahar çok kısadır .Bir çırpıda geçer .Bir bakmışsınız çiçek şenlikleri bitivermiş.Bu çok acımasızca…”