10/10
cok acik net sekilde bir zihin yazilmis. iki yuz kusur sayfada bir hayatta olabilecek cogu seyi akıcı ve guzel aktardi. ben cok övüldügünü gördügüm icin baslamıstım ve beklentimi kesinlikle karsiladi. seven seviyor sevmeyen nefret ediyor. ben seven ve sıkıcı bulmayan taraftayım. stoner wasted potential adam... anlasılmayan adam... dürüst onursuz adam.. böyle adamlar iki günde bir gelir
Gothikana benim için bir “wasted potential” (harcanmış potansiyel) örneği oldu. Hem yazımı hem de çevirisi zayıftı. Aslında kurgu ve karakter gelişimi üzerinde biraz daha çalışılsa ve daha kaliteli bir çeviri yapılmış olsaydı hikâye ilginç ve sürükleyici olduğu için -kitabın ikinci yarısını kesinlikle bu sebeple okudum- benden çok daha yüksek bir puan ve diğer okuyuculardan da daha iyi yorumlar alabilirdi.
Kadın karakterin kendini zayıf görmesi ve erkek karaktere layık olmadığını düşünerek sürekli kendinden ödün vermesi artık kitaplarda ilgi çeken bir durum değil. Karakterlerin aralarındaki ilişki daha ayrıntılı işlenebilirdi. Ana karakter bile o kadar yüzeysel işlenmişti ki hiçbiriyle bağ kuramadım. Oysa Vad çok iyi bir book boyfriend olabilirdi bence. Tanışmalarından çok kısa bir süre geçtikten sonra birbirleri için söyledikleri ve düşündükleri şeyler okur olarak bana “Hangi ara bu kadar tanıdın da sevdin?” diye sordurdu açıkçası.
Bana göre kitabın büyük bir kısmı, yazarın ulaşmak istediği sonucu ve yazmak istediği sahneleri/diyalogları birleştirmek için yarattığı anlardan ibaretti. !! SPOILER !! En son bölümde kendisinin de dediği gibi cevaplanmayan bir sürü soru vardı. Bir şeyler anladık ama ne anladık? Yaşanan esrarengiz olaylar neydi? O gölün dibinde ne vardı? Vad ve Jade’in dedelerinin tam olarak nasıl bir bağı vardı? Troy gerçekten de ölmek zorunda mıydı ayrıca? Yazık oldu.
Son olarak bir de çeviriye değinmek istiyorum ki kendim de bir çevirmen olarak bazı yerleri okurken çok zorlandım. Müstehcen sahnelerde kullanılan dil inanılmaz kötüydü. Kelimelerin argodaki kullanımlarının bağlama ve sahneye göre hiç değiştirilmeden olduğu gibi çevrilmesi bazı sahneleri aşırı komik ve kaba bir hale getirmişti. Çok az bir eforla yaratılmak istenen cinsel gerilim okuma zevki
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitaptan çok bir beklentim yoktu açıkçası ama okumaya başlayınca konusu baya ilgimi çekti. Kitabın ilk 130 sayfası çok keyifliydi okurken sürekli yüzümde bir gülümseme vardı fakat yazar son 30 sayfada ne yaşamış anlamadım doğrusu. Bu kadar güzel ilerleyen bir kitabı neden birden pat diye bitirirsin ki. Hadi tamam kısa olsun demişsin ama neden sonuna alakasız bir smut yazıp öyle bitirdin. Kitap tam bir wasted potential resmen.
Karakterlere gelecek olursak Mara çook tatlıydı. Tek sıkıntısı birazcık detayları anlamıyor oluşuydu. Çünkü malum hem Liam hem de etrafındakiler baya bir açıklıkla aralarındakinin arkadaşlık olmadığını fark ettiriyorlardı. Liam’a gelince ise ahh Liam müthiş bir şeysin sen. Mara’yı cesaretlendirip iş başvuru süreci boyunca hep yanında olması çok güzeldi. İkilinin sahnelerini (son kısım hariç) okumak çok keyifliydi.
Dediğim gibi çok aceleye gelmiş bir sondu ve her şey havada kaldı. İlk kısımların hatrına 7/10 veriyorum. Boş vaktiniz varsa ve kafa dağıtmak istiyorsanız iyi bir tercih olacaktır.
Wasted potential sekerim
Hiç böyle beklemiyordum. Çok hızlı okudum zaten sayfada 10 cümle varsa 3 ünü okuyup bir de diyalogları okudum. Bu ne yani... Bu ne... Kötü adam olarak yazıldığını biliyorum da adam akıllı bir kötü adam da yok ortada. Aiden çok aptal mı desem ne desem bilemedim. Ayrıca ilk kitaptaki olayların tekrarlanması olmus, okuyanlar anlayacak spoiler vermeyeyim (Zalim Kral kitabından bahsediyorum, daha cevrilmedi ama olsun). Kısacası kötü adam böyle olunmaz Rina'cım ama üzülme en azından kalemin iyi yani oradan aldın bes puan. Okumasanız da olur, cok da sey yapmayın. Benim merak ettiğim çiftler olduğu için okuyacağım. Ronan'ı falan merak ediyorum bayagı.
Wasted potential...
Kesinlikle tam bir hayal kırıklığı yaşadım. Beklentimin aşırı altındaydı. Yani direkt hiç böyle bir şey okuyacağımı düşünmedim. Gerçekten hiç beğenmememe şaşırıyorum, bir gram bile hoşuma gitmedi. Hiç duygu hissedemedim. Yani ortada aşk falan yoktu bence varsa da ben göremedim. Sadece cinsellik vardı, olaylardan daha fazla cinsellik okuduk. Isabella'ın sürekli itaatkar kız ayaklarına yatması, Luca'nın sürekli patronluk taslaması çok saçmaydı. Kızın giydiği elbiseye, kilosuna vb şeyler konusunda emirler vermesini okurken delirdim. Isabella bana hiç de olgun gelmedi, aksine tam yaşına göre bir kızdı. Aile işleri dışında bir olgunluğunu görmedim yani... İlk dört kitap arasında en sevmediğim kitap oldu şu anlık. Okuduğunuz için teşekkür ederim
Gerçekten bu kitapla ilgili söyleyebileceğim o kadar çok şey var ki... Bariz olanı belirtmekte başlayayım, uç uca sahneler eklemek iki karakter arasında bir kimya yaratmak için yeterli olmuyor. Show not tell denilen bir olay vardır yazarlıkta, ki bunun ilişkiler için de geçerli olduğunu savunabilirim, bu kitapta o kadar fazla "tell" var ki yazar bir şey göstermesi gerektiğini son anda hatırlıyor sadece. Olaylar iyi baglanmamis, çoğu şey "yürü ya kulum" denmesi sebebiyle gerçekleşiyor. Ruthie ve Teddy arasındaki ilişkinin gelişimini de bu yüzden "aa doğru bu ikisi ana karakter olduğu için kitap bitmeden birlikte olmak zorundalar aşk meşk falan filan" diyerek takip ediyoruz.
Aslında böyle hafif aşk romanlarını çok severim, Sally Thorne'un diğer kitabı Nefret Oyunu'nu da çok beğenerek okumuştum ama bu kitap nedense beni kaybetti. Bunun asıl sebebi ana karakterleri iki boyutlu bulmam muhtemelen. Travmaları olduğunu söylüyorlar ama bunları çok az yerde görebiliyoruz. Ruthie bir yerde panik atak geçiriyor sonra kendine geldiğinde Teddy ile sakalasmaya başlıyor. Neden?? Teddy sürekli kıza şöyle güzelsin böyle muhteşemsin falan diyor??? Tamam anladık en çok siz aşık oldunuz birbirinize. Ayrıca koskoca huzurevinde üç kişi mi kalıyor, hiç mi bu kız bir şeyler yapmıyor. Kaplumbağalarla daha çok ilgilendi inanamıyorum ya.
Bilemiyorum Altan, belki hasta hasta okuduğum için kitap bana çok geçmemiştir ama bir miktar hayal kırıklığı yaşadım dürüst olmak gerekirse. Wasted potential diyorum başka da bir şey demiyorum.
