berin erkek
@watashiwaberry
22 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Çok akıcı bir kitaptı. Ama sanırım ben çok beklentiye girmişim ve hep bir şey olacak diye bekledim bu yüzden de beni hiç tatmin etmedi. Ne yaşananlar ne de sonu. Bomboş okumuş gibiyim mesela şu anda. Ya doğru bir zamanda okumadım ya da benim için değil bu kitap.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Safe place bir kitap
Benim için çok safe bir kitaptı. Okurken çok keyif aldım, diyaloglar, karakterlerin iç dünyası, kendimi görebildiğim duygu ve düşünceleri okurken yalnız olmadığımı, hepimizin bu yollardan geçtiğini bazı şeyleri sorguladığını hatta bunun evrensel olduğunu fark ettim. Başarılı olmanın illaki bir üniversiteye gidip çok iyi bir şirkette çalışmak olmadığını, kendine iyi gelen, ait olduğun yeri bulmanın ya da sana göre olmayanı bırakabilmenin de başarı olduğunu gösteriyor karakterlerle. Bu cesarete sahip olup kendi yolunu çizebilmenin, küçük büyük demeden bir şeyler yapmanın önemini anlatırken büyük bir hayale sahip olmamanın kötü bir şey olmadığı ya da seni eksik kılmadığını da belirtiyor. Bu yüzden çok sevdim sanırım kitabı doğru olan budur demiyor ve insanı kısıtlamıyor tek bir seçenekle. Böyle yazarlar sağ olun var olun gerçekten.
İnanamadığım bir şekilde çok uzun zaman sonra bir fantastik serinin daha sonuna geldik. Ben Caraval okumadan direkt bu seriyi okudum o yüzden kupa prensiyle ilk burda tanıştım. Üç kitabı da okurken aşırı keyif aldım ve akıcı bir şekilde okudum. Genel olarak herkes apollonun çok yer kapladığından bahsetmiş ama nedense bana o kadar aşırıymış gibi gelmedi evet Jacks daha fazla olmalıydı ve sonunda lanetin sırrı ve elmanın olayı açıklansa çok daha güzel olurdu. Ama ben aralarındaki aşkı ve ilk iki kitaptaki o çekimi okurken çok keyif aldım. Ve kitap boyunca hep bir merak mevcuttu ben de ayrıca evrenin işlenişi karakter gelişimleri ve akıcılığı da çok iyiydi bence kitabın. Kısaca iyi ki okumuşum bu seriyi darısı önce caravalın sonra da diğerlerinin başına.
Matt Haig gerçekten favori yazarlarımdan biri. Hatta favori yazarım bile diyebilirim sanırım. Her kitabı benim hayatımda çok düşündüğüm konular hakkında. Bir şekilde bana dokunmayı başarıyor. Bu kitabını okurken aslında hayatımızın ne kadar kısa olduğunu ama bunun bir lütuf olabileceğini, gelecek hakkında başka hiçbir şey düşünmeden kafa patlatmanın olacak olanı değiştirmediğini, sevdiğimiz insanlara ne olursa olsun sahip çıkmamız gerektiğini, korkunun esiri olmadan var olan şu 80 yıllık hayatımızı en güzel şekilde geçirmemiz gerektiğini anladım. Tom'un ne kadar bıkmış olsa da ölmekten korkması, Omainin ait olduğu yeri bırakmaması, Camille'in stoacılığı, Hendrick'in enstitülrden ölümüne korkup her şeyden soyutlanarak güvende olacaklarını takıntı haline getirmesi, insanlığın gerçeklerini yansıtıyordu.
Başlangıçta kitabın tarzına alışamadım ve gerçekten sıkılır gibi oldum. 100 sayfadan sonra bir anda aktı ve merak etmeye başladım. Connell ve Marianne arasındaki ilişkinin nereye varacağını merak ettim. İkisinin de garip ama gerçek hayattan insanlar olduklarını ve ilişkilerinin ve karakterlerinin de çok gerçekçi olması etkiledi sanırım beni, ikisiyle de empati kurabildim, gerçek hayattan kopuk o klişe aşk hikayelerinden değildi. O hayal ettiğim ve kendilerinin de içten içe istediği aşkı yaşayamamaları, birbirlerinden uzaklaşmaya çalışıp başkalarıyla yeni ilişkiler kurmaya çalışmaları ama başaramamaları birbirlerinden ne yaşarlarsa yaşasınlar kopamayışları, psikolojik olarak ikisinin de birbirinden beter olması ve sağlıksız iki insanın nasıl bir ilişkinin tüm potansiyelini mahvedebileceği, tam olarak olay buydu.
