“ Polkovnik Qasımlı həyatda az şey görməmişdi. Hər cür hadisə ilə olduğu kimi, xəyanətlə də qarşılaşmışdı. Ancaq yenə də, bu iyrənc, bu mənfur, bu dəhşətli hərəkətə, bu qorxunc sözə öyrəşə bilmirdi. Axı bu insanlar niyə bir-birlərinə xəyanət edirlər? Təkcə insanlarmı? Bəli, insanlar! Qaplan yadına düşdü. Məlikxanlının iti... Sədaqətə bir bax! Sahibinin ayrılığına dözə bilmədi yazıq heyvan... ”
“ Həyat yoldaşı faciəli şəkildə öləndən sonra heç bir qadına ayrı nəzərlə baxmamışdı. Ayrı nəzər deyəndə ki, Qasımlı heç vaxt xırda və keçici hisslərlə yaşayan adam olmamışdı. Qadın düşgünlüyü, ağlı ehtirasa təslim etmək onun nifrət etdiyi xüsusiyyətlərdən idi. O, öz peşəsini sevirdi və bütün həyatını da buna bağlamışdı... ”