recjamiely
@whsync22
•~ I like fantasy and dystopian books, movies, and TV series. I love autumn and cats. ~•
▼・Slytherin・▼
◉TS
◉marvel and hp
◉ENTJ-T
Hogwarts
Slytherin
27 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Haziran ayı tbr
Merhabaa. Başlıktan da anlayacağınız şekilde Haziran ayı okunacaklar listemi paylaşacağım. Normalde çok liste yapan, yapsa bile uyan birisi değilim fakat bu sefer rs yede giriyor gibi olmamdan kaynaklı olarak liste yapacağım.
İlk öncelikle bir seri ile başlamayı istiyorum.
Gölge ve Kemik aslında bu seriye birazda kargalar meclisi için başlıyorum.
Kuşatma ve Fırtına
Çöküş ve Yükseliş
Simyacı okul için
Clarissa konusu açısından merak ettiğim bir kitap ve klasik kitap okumak istiyorum o yüzden güzel bir seçenek
Sınavlarda olduğu için biraz az belki bu kadarını bile okuyamam.
İyi okumalarr❤️🌟
recjamiely tekrar paylaştı.
"Birini kaybetmek, kalbin bir köşesine göç etmek gibidir. O gölü karıştırdıkça beklenmedik anlarda duygular ve anılar bir anda yukarı fışkırıyor. Eğer o sırada yüzeye çıkan şeye doğru düzgün bir ad vermezsen, ne olduğunu bilemeden öylece boğulup gitmek kolaydır. Bir adı olursa onunla yüzleşebilirsin ve yüzleşebildiğinde diğer duygularla hüznü ayırt edebilirsin. Her şeyi üzüntüyle yoğurursan, üzüntü taşar gider. Dahası... Kıymetli birini sadece hüzünle hatırlamaktan daha üzücü bir şey olabilir mi?"
İtiraf: Burada ağlamıştım ve hâlâ ağlıyorum
"Anlamıyorsunuz..."
"Kendini yaşamayı hak etmeyecek kadar değersiz hissetmeyi mi? İnan bana ara sıra düşünmediğim bir şey değil," dedi Hodbin tiksintiyle. "Herkes sana bunu hatırlatırken her an mükemmel olmaya çalışıp sürekli başarısız olurken aksini düşünmek zor oluyor."
recjamiely tekrar paylaştı.
"Anlamıyorsunuz..."
"Kendini yaşamayı hak etmeyecek kadar değersiz hissetmeyi mi? İnan bana ara sıra düşünmediğim bir şey değil," dedi Hodbin tiksintiyle. "Herkes sana bunu hatırlatırken her an mükemmel olmaya çalışıp sürekli başarısız olurken aksini düşünmek zor oluyor."
Aralarına ızdırap verecek kadar uzun bir sessizlik çöktü.
"Bence anlayacak biri varsa o da biziz," diye devam etti Dante. Kaç yılını kendinden, yüzünden, bedeninden nefret ederek geçirmişti? Kaç eksikliğini öfkesiyle, nefretiyle, kendine olan kiniyle kapatmaya çalışmıştı?
Ama bu oydu.
Bu beden onundu ve aldığı her yaraya rağmen değil, tüm kırık parçalarıyla birlikte, hatta onlar sayesinde değerliydi. Bu hisler ona aitti ve hepsi inkâr edilip duvarların ardına saklanamayacak kadar kıymetliydi. Dante hâlâ kendini sevmemek için binlerce neden bulabileceğini biliyordu ama artık bunu yapamazdı. Kendinin en büyük düşmanı olmaya devam ederek yaşayamazdı.