fu

Bergman resitali
Parlaklığını gösteren çirkin yeryüzü Küçük ihtirasların peşinden koşan doğanın yalakaları Dünya ne tam manasıyla maddeye hizmet veren bir kurum Ne de tam manasıyla manevi bir münzeviyi isteyen Aldırış etme olan bitene ve olmayan bitene Görme, bakma Gözlerinin ışıklarını yeryüzüne hunharca açma Bir müddet sonra ruhun aç kalacak Her şeyin içinde yok olmaya yüz tutacağız Bizler peri masallarından gelen hiçbir şeyleriz Geçici bir hayat için bunca matem bunca yazgı Bu düş neden kulağıma fısıldandı bilmediğim kimselerden Fuat Adıgüzel
Alıntı
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bergman resitali
O küçük, o ücra bir yere bırakılmış O yetim bakışlarıyla gözlerini üstüne bırakır O naif ruhun altındaki büyük boşluk Varoluşun en derin kuyularında kaybolmuş O kimseye tutunmayacak kadar isyankar Göz bebeklerinin üstündeki kırmızı gibi asi O karanlık çağlarda büyük ormanda kayıp Kimsenin haberi yok onu kimse bulmayacaktır Büyük ihtimalle içine karışmış girdabın yalnızlığı Üzerindeki pisliğin içindeki çamur izlerine sahip Nereye gitse, hangi köşeyi dönse Karşılaştığı tek şey kendini yansıtan dev aynaları Matematik kavramı dramatik sahneleri bulmuş Edebiyat sayılara gebe kalmış Ne kötü değil mi? Elinde varken gebe kalma sahnelerini senaryodan çıkarmamış olmak Fuat Adıgüzel
Alıntı
Bergman resitali
Yüksek kaliteli etiketlerini üstünde taşıyanlar Toprak olacaklar desem inanmazlar Güya maksat eğlenip gitmek diyorlar Hangi maksat? Hangi eğlence? Hangi hayat? Riyakarlığı keşfetmiş o yetim, masum kahkaha Yüz hatlarımda belirdi Buruşmuş, bir kenara fırlatmışsın Orada sana kimse bakmaz, bir lokma ekmek dahi vermez Pulların dünyasında yaşıyorsun pulsuz çocuk Etiketsiz, statün olmadığı halde Sığınacak bir yer arıyorsun masum, yetim çocuk Burası dünya veya değil Hiç bilmediğim bir zamanda, hiç bilmediğim bir yerde Sürekli, izafi bir boşluğun içindeyim Adını rica ediyorum siz verin bu karmaşanın Bense yorgunluğumla dinlenmek için kurduğum Kafamın içinde bir salıncakta sallanıyorum Fuat Adıgüzel
Alıntı
Bergman resitali
Hayyam büyük, geniş bilinciyle yeryüzüne geldi En karmaşık zamanında bu kadar bilinç günah Yeryüzünü tanımak, insanları tanımak Haddini aşarak varoluşsal sancılarla mücadele etmek istedi Haddini yeterince aştı, aşmalıydı Her ağızdan çıkan sözcükleri duydu Her kelimeye işiten kulakları gördü Kendisi kendine hem ağız hem kulak oldu Şimdiyse farklı bir zamanda Zamanın aynı düzleminde Hayyam benim en yakın arkadaşım Ortak bir noktaya baktık kendisiyle Zamanla kör olmayı diledik, sağır olmayı istedik Dileklerimiz ve isteklerimiz hoş karşılanmadı O bir yönetici bense şimdilik sefil bir köylü Heybetli insanları gören gözlerimiz yorgun Manidar olanı arama peşinde savaşan iki aptalız zannımca Fuat Adıgüzel
Şiir
Bergman resitali
Yeryüzünün sonsuz efendileri Yaşama arzusunun getirdiği doyumsuz efendiler Bir gün ölüm örümceği gelecek Taş için, yüksek dağlar için, hatta en güçlü insanlar için Korkusuzca, çekinmeden gelecek Utanmadan, içinde en derin şehvetleri taşıyarak gelecek Gerçekleri anlatan kelimeler huzurunu kaçıracak Biliyorum, kaçırsın Kalemler bazı hataları bilerek yapar Okyanusun içindeki savrulup giden toz taneleri Uzaktan bakınca bir halta benzemiyor Yakından bakmayı denemem lazım Akıntı içerisine karışan o eşsiz toprak tanecikleri Bana lanet, istemediğim, zaman zaman kabullendiğim Bu garip dostumu anımsatıyor Fuat Adıgüzel
Şiir