fu

geceye dökerken
Tüfek sesinden ürken güvercinler Üzülme küçük kızım Sende büyüyeceksin, insanlar tanıyacak Kimilerinden ürkecek, kimilerini seveceksin Şimdi çatı katında küçücük bir yuva yapmış İçine yerleşmiş, kendine yurt edinmiş Oldukça çirkin, bir o kadar da yalaka Kanadı kırık bir güvercin var Şimdi her şey olduğu gibi olması gerektiği gibi Her şey yarım olmaya tutkulu, yarım kalmış kelimelerimle anlatılan Köhne bir gelecek düşleyen Çirkin olsa da dram kokan suratıyla zihnime giren o güvercin Onu düşkünlükten alacağım ve istediği düşlere bırakacağım Özgür, çirkin, yalaka, dram ile tekrardan uçacak Fuat Adıgüzel
Alıntı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Nerede adalet dediğimiz bu garip uzantı?
Alıntı
Palyaçoların ömrü tükendi Nesli de benimle beraber tükenecek Son bir makyajla aranızda kendimi gezdireceğim Akabinde gideceğim Neresi olursa neresi bana uyarsa Sadece gideceğim Ruhumu bedenim taşımıyor Yalnızlık, varoluş sancıları Ciğerimi her geçen gün tüketen Hatta zaman zaman delen Elinde geldiğince de etrafı saran sigara dumanları Olsun, ne yapalım? Üstünkörü, istemeden yaşayacağım Fuat Adıgüzel
geceye dökerken
Küçük bir benzetmeyle etrafımda beliren yüzler Ben hepsine yabancıyım Hepsi bana yabancı Acaba dirilirken neyi düşledim de dirildim Bildiğim tek şey ölürken neyi düşleyeceğim kesin Oyuncaklarımı alıp gideceğim Küçük, küskün çocuk misali Benim oyuncaklarım buruşuk bir kağıt İçinde imgelerle dolu kelimelerim Bir de tanrıdan çaldığım yalnızlık Olsun, olsun Artık aldırış etmiyorum Elimden geldiğince kelimelere ve yalnızlığa sarılmaya çalışıyorum Arta kalan zamanda da sadece yaşıyorum Fuat Adıgüzel
geceye dökerken Fuat Adıgüzel
Şiir