Hayata güçsüz ellerimle sarıldım
Her şeyi tutsa koparacak aklım
Bu çelişkili paradigmaya kayıtsız kaldı
Güçsüz bir adamın son seslerini
Güçlü arkadaş duyar mısın?
Sanmıyorum
Bir çaresizliğin ortasında kalmak
İstenilen olamamak hüsranına parmaklarımla dokunmak
Çıkarsız dramalar yaratıp dramalarla yaşamak
İşte bu matematiğin karşılığı ruhumdu
Kabul etmek gerekirse uyum sorunu yaşıyorum
Eleştiri kültürü zihnimde sabah çayını erkenden içiyordu
Ve ben
Ölmeye yüz tutmuş, yaşamaya yüz çevirmiş ben
Her şeyin ötesine kelimelerle geçilir yanılgısına tutuldum
Fuat Adıgüzel
Daha ne kadar yaşayacağız?
Biliyor musun güçlü, müdahalesiz?
İçimde olan biten karmaşayı
Biliyor musun?
Bu ağırlığı daha ne kadar taşıyacağım?
Bu yükü, acıyı, bilgi sanılan bilgisizliği
Daha ne kadar sırtıma yük edeceksin?
Beni attığın fikir cenderesinde silahlarımın mermisi bitti
Ne kadar güçsüz olduğumu görüyor musun?
Eminim çok yüksek sesle kahkahalar atıyorsun
Artık boş verdim
Geldiği gibi yaşamaya kendimi hapsettim
Cezamın biteceği tarihi dört gözle bekliyorum
İki gözüm, iki kulağım bu çıkmaz için fazlasıyla yeterli
Fuat Adıgüzel