Yağmur, ıslanma cesareti gösteren herkese eşit yağar
Islanmamak için çabalayan üstü kapalı mağaralar
Şimdiki zamanda insan sıkışmış
İnsan bir kabın içine kendini bırakmış vaziyette
Ben süzülürüm aklımın yattığı her gecede
Yağmuru göğsümde hisseder, kucaklarım
Bulutların o ateşini içimde taşırım
Kapanmam, kapanamam, kapanmadım
Şöyle göz ucuyla bakarken etrafımdaki kalabalığa
Gülen, ağlayan, hüzün dolu maskeler görürüm
Akşam olunca herkes kendini evine kapatır
Ben de kendimi kapatırım fikir evimin içine
Ve orada sonsuzca düşlediğim bir zamanda
Hiç istemediğim şekilde ıslanmayı planlarım
Fuat Adıgüzel
Anlattıklarından anladığım kadarıyla tanrı iyi bir öğretmendir. Bazen bize acıyı bazen mutluluğu öğretir. Hayatta bu değil midir?
Acının ve mutluluğun karmaşasında geçen nefes alışverişlerimizdir.