Murathan Mungan’ın büyük bir yazar olmasında etliye sütlüye karışmaktan kaçınma refleksi yerine, özellikle suya sabuna dokunmaya çalışan, “aydın sorumluluğu”nun büyük bir etkisi olduğuna inanıyorum.
İşte Ariston, işte Periandros,
İşte Oront, Alkidamas, Clitandre, Polydoros;
Onların unvanını kimse tartışmamıştır,
Hiçbiri erdemiyle büyüklük taslamamıştır.
Onlarda görülmez hiç o tahammülsüz kibir,
Dindarlıkları hoş görülü ve insanidir.
Hareketlerimizi olur olmaz kınamazlar,
Böyle müdahaleleri ukalalık sayarlar.
Konuşmanın kibrini, gururunu bırakıp başkalarına,
Yaptıklarımızı eleştirirler kendi davranışlarıyla.
Barınamaz onlarda kötülüğün kırıntısı
Başkalarının iyiliğine yönelir hep ruhları.
Onlarda zerre kadar yoktur dolap dümen,
Titizlikle hayatın güzelliğine çalışırlar her an.
Asla bir günahkara karşı hiddet duymazlar,
Yalnızca günaha karşı kin tutarlar.
Aşırı bir sofuluğa düşüp de Tanrı'nın menfaatini
istemezler hiç ondan fazla gözetmeyi.
İşte bunlar inandığım insanlar,
işte böyle yararlanmalı onlardan
Velhasıl işte onları örnek almalı insan.