artık winter cavanaugh olmayacaktım.
rus adam tekrar konuştuğunda sözleri düşüncelerimi pekiştirdi, “bundan böyle lia volkov’sun. adrian volkov’un karısı.”
I’m going to live as someone else.
I won’t be Winter Cavanaugh anymore.
My thoughts are reinforced when the Russian says, “From now on, you’re Lia Volkov. Wife of Adrian Volkov.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Başka biri olarak yaşayacağım.
Artık Winter Cavanaugh olmayacağım.
"Bundan sonra , sen Lia Volkov'sun. Adrian Volkov'un karısı."
From this point of view, tragedy stages moments of crisis in a community’s understanding of itself, moments when it risks being torn apart by conflicting beliefs about the gods, political authority, relations between the generations and the sexes, between natives and immigrants. These beliefs invariably have a temporal aspect to them. ‘Thou metst with things dying, I with things new-born’, says the Shepherd to the Clown in The Winter’s Tale , at the point when the play turns from tragedy towards penance, reparation, healing and re-birth, from winter to spring. But what of the dying things that live malignantly on, blocking the way to the future?
Sayfa 36
Başka biri olarak yaşayacağım.
Artık Winter Cavanaugh olmayacağım.
“Bundan sonra sen Lia Volkov'sun. Adrian Volkov'un karısı."