Zar tutuyorsun ey hayat bu kaçıncı sevgili
Yanlış ata oynamışım gözlerim öyle dedi.
Pör pır diye ses çıkardı yürürken yüreğimden
Denizleri sulardım tozmasın diye deniz
Sporu çok severdim çiçeğe yem vermeyi
Kuşlara binerdim ve kaçardım basından
Bak buraya yazıyorum diye milyar kelimeyi
Ziyan eden de bendim hem de hiç sıkılmadan.
Güzeldim de galiba bunu nasıl söylesem:
Eline sağlık Tanrım leyla çok güzel olmuş
Tanrım eline sağlık dünya da çok güzel olmuş
Keşke biraz ölmesem.
İbrahim Tenekeci
Melda Kamhi Kosif, kaleminin bilincinde olan ama tam tecrübe edinememiş bir yazar gibi.
Konu çok acemice görünse de okudukça cezbeden bir büyüye sahip bir kitap .
Basit cümleler, kalıplaşmış yapılar kullansa da Melek, Alev, Cem, Müzeyyen ve Efsun'un dünyasına işlemek haz veriyor açıkçası.
Hepsinin hikayesinde can alıcı noktalar vardı elbette ama beni en tatmin etmeyen hikaye Cem'in hikayesiydi. Üzerine çok daha fazla düşünülerek cümleler kurilabilirdi diye düşünüyorum.
Kitabı okurken kendinizi içine dahil edebilirseniz bir çırpıda okuyup bitirebileceğiz ve hayata dair birçok çıkarım yapabileceğiz bir kitap :)