Büşra
@witchufflepuff
15 Ekim
73 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Erkekler -en azından iyi olanları- kadınlarını çocuklarının hatrına ne büyük dertler çekmeye mecbur bıraktıklarını gördüklerinde hep küçük bir suçluluk duyarlardı. Öyle de olmalıydı., Elecia buna inanıyordu. Her erkeğin doğum sırasında hazır bulunmasını istemesinin temelinde de bu vardı. Sadece destek olmak ve evlatlarını görmeleri için değil, kıymetli eşlerinin nelere katlandığını anladıklarından emin olmak için. Aynı zamanda anne ve bebeğin maruz kaldığı riski göstermenin de doğrudan bir yoluydu bu. İşin aslı şuydu ki doğum odası bir hayatın ilk anları kadar son anlarına da sahne olabilirdi.
Reklam
''Jax,'' dedi Vhalla kargaşanın sınırında dururken.
''Leydi İmparatoriçe?''
''Burası öleceğimiz yer olabilir.'' Vhalla gerçekle doğruca yüzleşmişti.
''Hayır.'' Jax bir yandan başını iki yana salladı. ''Sen hiçbir şeyi kolay yoldan yapmadın, Vhalla. Şu an ölmek işin kolayına kaçmak olur.''
''Delisin sen,'' Vhalla sessizce gülüp adımlarını koşuya çevirdi.
''Kalpleriniz Solaris'le birlikte mi?'' diye sordu Aldrik.
Üçü de bunu onayladılar.
''Öyleyse sizi affediyorum.''
''Tek bir şartla!'' Vhalla eğer bir şart konulmazsa kederli annenin Pacalıları öfkeli
''Ne oldu?'' diye sordu Aldrik kapıyı ardından kapatırken.
''Buraya son geldiğimde camları yoktu.'' Vhalla elini camın üzerine koydu. ''Ama bunun dışında pek bir şey değişmemiş.''
İki sıcak el kalçalarına yerleşti, Vhalla, Aldrik'in uzun bedenini sırtında hissetti. Onun bedeninden sürekli yayılan sıcaklık bu zorlu dünyadaki her şeye karşıttı. Kendini bu sıcaklığa yaslayıp Aldrik'in ellerinin onu sıkıca sarmak üzere belinde kavuşmasına izin verdi.
''Sen değişin,'' dedi Aldrik nefesiyle Vhalla'nın saçlarını okşayarak.
''Değişim,'' dedi Vhalla fısıltıyla. Hiçbir şey yoksa bile gerçekliği kesin olan bu vardı. Doğu'da olduğu son seferinde amaçsız bir kız çocuğuydu. Şimdiyse dünyanın ağırlığını hissediyordu omuzlarında. Soyluluğun ağırlığının ve oynayacağı daha önemli rolün omuzlarına nasıl da uyduğunu hissediyordu. Babasına, bihaber bir kız çocuğu olarak dönmeyecekti.
Aldrik onu kendine çevirdi. ''Ve dönüştüğün kadını seviyorum, derinden ve büyük bir aşkla.''
''Seni seviyorum, Aldrik.'' Aldrik yüzünü avuçlarının arasına alırken Vhalla adamın dokunuşlarının tadını çıkardı. ''Ve korkarım her zaman seveceğim.''
''Ah, Vhalla,'' Aldrik dudaklarını onunkilere kavuşturmadan önce duraklayıp kıkırdadı. ''Bu benim korkmadığım tek şey.''
''Hep böyle değil midir zaten; güzel, basit bir yalan, çirkin gerçeklere tercih edilir?''
Reklam