Bu kitabı bitirdiğimde hissettiğim duygular, “Genç Werther’in Acıları”nı bitirdiğim duygulardan daha yoğun. Kitabın sonunda Bay R’nin düşünce ve hislerini okumayı çok isterdim.
Ve bitirdiğim gibi aklıma Profesör Dumbledore’un şu sözü geldi: “Ölüler için üzülme, Harry. Yaşayanlar için üzül; her şeyden önce sevgisiz yaşayanlar için…”
Bir daha asla bookstagramlar tarafından aşırı övülüp pohpohlanan kitapları almayacağım. Büyük bir umutla aldığım kitabı, resmen Türk yaz dizileri tadında bitirmiş yazar. Oluşturulan evren basit kalmış ve kurgu harcanmış gibiydi. Karakterler arası cinsel çekim fazla olsa da, her iki sayfada bir seviştikleri ve yazarın bunu gözümüze sokar gibi, “Baaaak, bunlar sert sevişiyor.” yazmasından dolayı arada herhangi bir duygusal bağ göremedim. Bu yüzden karakterlerle bir iletişim kuramadım.
Yazarın akıcı ve dozunda yazım dilinden, çevre betimlemeleri iyi olduğundan dolayı beş puan veriyorum. Katiller veya lanet konusu beni heyecanlandırmadı maalesef, ikinci kitap çıkarsa almayı düşünmüyorum.