İlknur
@withilknur
"Ben de bir insanım, hiçbir fevkalâdeliğim yok. Bir kadere bağlıyım, birtakım zaaflarla doluyum, belki herkesten daha zayıf..."
136 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sadece insan güzellik üzerine düşünmeye dalınca dünyadaki son derece karanlık düşüncelerle farkında olmadan karşı karşıya gelir. İnsanlar bu şekilde yaratılmış sanırım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Savaş, biz çocuklar için, bir şekli olmayan, düşe benzer ve telaşlı bir deneyim, yaşamın anlamından tecrit edilmiş karantina odası gibi bir şeydi.
Sanki dünyayı avucumun içinde tutmuşum ve dibine kadar sıkıyormuşum gibi bir duygu.
Dış görüntüm fakir olabilirdi ama iç dünyam bu haliyle herkesinkinden daha zengindi. Kurtulması zor bir zayıf noktası olan bir gencin kendisinin özel olarak seçilmiş biri olduğunu düşünmesi doğal değil midir? Dünyanın bir yerlerinde beni bekleyen, henüz benim kendimin bile bilmediği bir görevim olduğu hissine kapılıyordum.
Kekemeler, ilk sesi çıkarmak için çabalayıp durdukça iç dünyaları, bedenini ökseden çekip kurtarmak için çırpınan küçük bir kuşu andırır. Nihayet bedenini kurtardığındaysa artık çok geçtir. Şüphesiz ben çırpınırken, dış dünyanın gerçekliğinin ellerini açıp beni beklediğini düşündüğüm zamanlar olurdu. Ancak beni bekleyen gerçeklik yeni bir gerçeklik olmazdı. Bir gayret dış dünyaya ulaşmayı başardığım anda orasının rengi solar, kayıp giderdi - bunun bana gayet uygun olduğunu düşünürdüm: Bayatlamış gerçeklik, içinden çürük kokusu yayılan gerçeklik, orada boylu boyunca uzanmış olurdu.