Kurduğum hayalleri yıktılar seyrettim, hep konuştular dinledim, hiç emek vermediler seyrettim. Sustum,kabul ettim,bekledim.
Ben erirken değişmeyişini izledim her şeyin...
Bir zaman sonra anlatmaktan yorulursun. Anlaşılmaya çalışmaktan, görsünler diye dövünmekten yorulursun
Gidersin
Kabullenmenin resmi, sessiz ve buruk bir tebessümdür. O resmi de görmezler
Çaba...
İnsan olmayacak olanı oldurma çabasıyla ne çok hırpalıyor kendini. Duyulmak için, görülmek için, anlaşılmak için, silahsız savunmasız ne çok savaş meydanına çıkıyor içinde. Biraz daha önemli hissetmek için. Yaşadığını, bu hayatta bir yer kapladığını kendi kendini gösterebilmek için, başkaları onu görsün istiyor.
Olmuyor.
Yeniliyor sonunda.
Bu senin masalın
Bu senin yalanın
İnsan kendi ayaklarıyla güzel bir yere varamadığında bir umuda sığınır.
Olmayana sarılır.
İnsan kendi kendine yalandır.