wiwi
@wiwimelia
INF️P︎ >○<
°•Dağlar durdukça, sular aktıkça tekrar görüşeceğiz•°
Öğrenci
Mezun
Almanya,Berlin, 18 Mayıs 2007
28 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Bu kitabı ilk okuyuşum değil yıllar sonra tekrar elime alıp okumayı kararı aldım. Bu kitap sayesinde ortaokulda okuma alışkanlığı kazanmıştım. Bu kitabı ilk okuduğum zamanlarda bende Serra gibi kilolu ve sivilceli biriydim kendimi sevmezdim. Hatta öyle bir dönemim olmuştu ki aynaya bakamıyordum kendime çünkü tiksiniyordum kendimden. Bu kitap sayesinde o zamanlar biraz da olsa özgüvenim yükselmişti. Her yeni ergenliğe girmiş kız çocuğun okuması gereken bir kitap kesinlikle. İpek Ongun'un Müthiş kalemiyle sade ve anlaşılır bir diliyle olayları ve duyguları çok iyi aktarmış.
Reklam
Açıkçası normalde çok fazla hatta çoğunlukla kitap incelemesi yazmam ama bu kitap için değer.
Şunu söylemek gerekirse kitap ciddi anlamda çok güzel bana göre sizi bilemem. Kitap ilginç bir şekilde tam da zor bir zamanımda elime geçti, bazı konularda kendime itiraf edemediğim şeyleri gösterdi. Bazı duygusal zorluklarımın nasıl baş ediceğimi veya her şeye rağmen umuttan vazgeçmememi gösterdi.
Benim için 10/10 bir kitap yazarın anlatım şekli aralarında bir kaç ufak hüzünlü hikayelerin ve şiirlerin olduğu güzel bir kitap. Bu kitaptan sonra Caner Yamanın diğer kitaplarınıda okumayı düşünüyorum. Bu kadar güzel kitap yazdıysa eminim ki diğer kitaplarıda bunun kadar iyidir.
Açıkcası bu kitabı en az 3-4 defa başlayıp bir kaç sayfa okuyup sıkılıp bırakmışlığım var. Fakat dün kitabı bitirdim ve masamın üzerine bırakıp olanları sindirmeye çalıştım. Kitabı çok yakın arkadaşım önermişti, çok seviceksin tam sana göre bir kitap demişti ki öyle oldu.
Stefan Zweig cidden mükemel bir yazar, adam karakterleri resmen yaşatıyor. Stefan'ın her okuduğum kitabı beni çok etkiliyor ve bu kitapda da altını çizmediğim yer kalmadı. Kadının içindeki o korkuyu birebir yaşadığım şeyler oldu. İtiraf edemediğinde içindeki o ızdırap, o acı, o korku...
Sonunu yine Stefan'ın her zamanki yaptığı gibi hikayeyi bize bırakmış ki bazen böyle sonları severim. Ayrıca şunu söylemek isterim ki Fritz'in böyle bir şey yapmasını beklemiyordum cidden şaşırdım, ki yaptığında da haklıydı. Adamın o çaresizliği karısının o eski günlerini özlemesi hele ki çocukları için...
Kitabı çok önceden bir arkadaşım önermişti ve en sonunda okuyup bitirdim. Kitabı gerçekten tam zamanında okumuşum çünkü tam olarak böyle bir kitap okumam gerektiğini fark ettim.
Kitap çok güzel gerçekten okurken sürekli bir şeyleri neyin normal neyin anormal olduğunu sürekli düşündüm. Sürekli kafamın içinde soru işaretleri oldu onun cevabını bulurken bu sefer diğerinde cevap aramaya çalıştım. Eduard karakterini gerçekten çok seviyorum karakterler arasında en çok benimsediğim karakterlerden biri. Aynı sorunları aynı çelişkileri ve daha bir çok benzerliklerimiz var o karaktere karşı aşırı sempatik duyuyorum. Ha birde Mari karakteri...abi cidden kadının hayatı beni mahvetti, veronika ne kadar önemli bir karakterse bence bu kitapda da Mari karakteri önemli.
Dorian Gray'in Portresi hakkında düşündüklerimEdebiyat
Kitap cidden okunması gerekn bir kitap. Fakat bazı insanlar yazarın ve kitapdaki baştaki ufak bir ölümde cinsel yönelimden dolayı eleştiriyorlar. Kitabı bütün olarak ele almalıyıx kitapta aslında bize ne anlatmak istediğini anlamalıyız ilk olarak bunu söylemek istedim.
Kitaba gelicek olursa cidden çok iyi yazmış yazarımız 1 kişi 3 tane karakteri çok mükemmel anlatmış. Romandaki üç ana karaktere - Henry, Dorian ve Basil - farklı bir açıdan bakarsak bu üç karakterin aslında tek bir benliği ifade ettiğini söyleyebiliriz. Basil insanın vicdanını ve sahip olduğu erdemleri temsil eden yan iken Henry ise yasak olana meftun olan yanımız. Bu iki taraf sürekli olarak çekişme halinde olacak ve ikisinden birisi galip gelebilir. Ama Dorian daimi olanı temsil etmekte: Tecrübesizliğimiz. Yaptığımız her seçimde ve verdiğimiz her kararda tecrübe kazandığımız alanlara göre kişiliğimiz ya Henry'nin tarafına ya da Basil'in tarafına kaymakta. Dorian'ın daimi olmasının nedeni ise hayatta her zaman tecrübe edemediğimiz bir şeyler kalacak olmasından. Portre bireyin kendini sorgulaması ve içindeki savaşı temsil ediyor. Olaylar portremize yansıyor ve biz gün geçtikçe verdiğimiz kararların bizi ne denli etkilediğini kendimizi gözden geçirdikçe ya da aynaya bakıp dürüst bir şekilde kendimizi değerlendirdiğimizde görebiliyoruz.