vildan
@wldan
‘Doğrusu bunca zaman tek başımaydım ama artık o kadar ıssız kalmama gerek kalmadı,senin sayende ‘ diyebilmek kalbimizde bir umudun doğmasını mümkün kılar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“İnsan en nihayetinde bir ada değil midir?Bir ada kadar tek başına,bir ada kadar kimsesiz.Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni.Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi,kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.”
Ağlamak istediğinde ağlaman lazım.Yüreğin ağlıyorsa,sen de ağlamalısın.
Böyle böyle yavaşça iyileşiyor insan.
Eskiden günlerini kusursuz bir düzene oturtmak için not alırdı,şimdi ise zihnini sakinleştirmek için not alıyordu.
Artık bir alanı sevmesi,kendini huzurlu hissedip büsbütün olduğu gibi var olabilmesi ,kendini dışlamadan kabullenebilmesi ,o alanda kendine değer verip sevmesi gibi niteliklere bağlıydı.