Bu romanda okuyucuyu kendine çeken bir şeyler var!
Suç ve ceza tam anlamıyla bir başyapıt olduğunu tekrar bir okuyucuya daha ispatlamış oldu. Öncelikle roman da harika kurgulanmış karakterler sanki gerçekte varlar mış hissi uyandırıyor insanda.
Her karakteri bize enine boyuna tanıtan Dostoyevski özellikle Raskolnikov'da bunu zirveye taşımıştır. Romanı okurken şu sayfayı da okuyup bırakayım derken onlarca sayfa daha okumuş buluyor insan kendini. Bu kadar akıcı bir anlatımı başka bir romanda zor buluyor insan.
Raskolnikov'un iç dünyasında çelişkili düşüncelerinde kaybolup gidiyoruz.
Gerçekten ne düşünüyor bu Raskolnikov iyi birisi mi kötü birisi mi tam bir muamma. Ama güzel yanıda bu işte okuyucu bunu anlamaya çalışarak bolca kendini Raskolnikov'un yerine koyuyor ve kitabi elinden bırakamıyor.
Bu başyapıtı okumadan gecmeyin!