wilde
@woolyclouds
sonra duvardaki tuğlalardan biri olmamaya ant içerek ruhumuzu rüyaların sınırsızlığıyla boyadık.
34 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
bir süre sonra huzura iyice boğulmuş, maria'nın gözlerine artık bakmıyordum bile: ben onun gözlerine tapıyordum; bakmak çok yüzeysel geliyordu. istediğimde tekrar gözlerini bulurdum, ama şimdilik yelkenlerini indirmiş bir tekne olacaktım, her şey olacaktım, hiçbir şey olacaktım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
manzaraya bakan oydu; bense onun gözlerine bakıyor, bütün o yeşil çayırları, gökyüzünü, hatta bir diğer gökyüzünü, ta yedinci kata kadar, sen insanoğlunun sayıp sayabileceği bütün gökleri onun gözlerinde görebiliyordum.
sevmek, arzulamak demektir ve arzu da gücü öldürür.
yalnızlığım çok büyük, çok derin olduğu için oynuyorum; yalnızlığımın dipsizliğinden korkuyorum! kendimi karanlık bir uçurumun kenarında buldum; aşağı habire sözcükler atıp duruyorum; nasıl ağır sözcükler, ama düştüklerinde en ufak bir ses gelmiyor. o uçuruma kahkahalar, tehditler ve gözyaşları atıyorum. aşağıya tükürüyor, bağrına taşlar, kaya parçaları fırlatıyor, dağlar tepeler deviriyorum. ama hep aynı boşluk, hep aynı sessizlik.
bir kez biriyle ayrı düştüğünüzde, sonra onu uçsuz bucaksız bir boşlukta yeniden arayıp bulmak zorunda kalıyorsunuz.