wilde

wilde
@woolyclouds
sonra duvardaki tuğlalardan biri olmamaya ant içerek ruhumuzu rüyaların sınırsızlığıyla boyadık.
küllerinin benim küllerimin üstüne düşüşünü hissedecek miyim? Pelion'da kırmızı yanaklarımıza soğuk soğuk konan kar taneciklerini düşünüyorum. ona duyduğum hasret açlık gibi, içimi boşaltıyor. Akhilleus'un ruhu bir yerde beni bekliyor ama erişebileceğim bir yer değil orası. bizi gömün ve mezar taşlarına adımızı kazıyın. bırakın özgür olalım. küller benimkilerle karışıyor. hiçbir şey hissetmiyorum.
Sayfa 348·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
beni öldüremez. öldürmemeli. beni öldürürse Akhilleus onu sağ bırakmaz. oysa Hektor yaşamalı, hep yaşamalı, asla ölmemeli, yaşlanınca bile ölmemeli, kemikleri derisinin altında akarsuyun içindeki gevşek taşlar gibi kayacak kadar pörsüdüğünde bile ölmemeli.
Sayfa 328·Kitabı okudu
birbirimize yaralar açtık ama bunların hiçbiri ölümcül değildi.
Sayfa 290·Kitabı okudu
dünyamız kandan ve kanla kazanılan şereften oluşuyordu, yalnızca korkaklar savaşmazdı. bir prensin seçim hakkı yoktu. savaşır ve kazanır veya savaşır ve ölürdün.
Sayfa 218·Kitabı okudu
bıraktım bana dokunsun, bıraktım boylu boyunca bedenlerimizi birbirine bastırsın; öyle ki aramıza başka hiçbir şey giremesin.
Sayfa 167·Kitabı okudu