Biz kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar...
O dakikalarda yeniden gerçek anlamda yaşadığımı,duygularımın felçleşmiş ama henüz ölmemiş olduklarını,tutkunun o sıcak kaynağının her şeye rağmen kayıtsızlığımın pas tutmuş yüzeyinin altında bir yerlerde gizlice akmayı sürdürmüş olduğunu hissettim.
Şefkatin en bilindik yolu acıyı ve acının doğasını anlamaktır. Acı çektiğimiz için kendimizi ya da zor zamanlar geçirdikleri için başkalarını dezavantajlı,farklı,eksik,şanssız ya da beceriksiz görmek yerine acının evrenselliğini fark etmek üzerinedir. Şefkat bu yönüyle merhametten ayrılır.