Kimi göz yaşlarıyla gülümser, kimi kahkahalarla ağlar. Öylesine büyük bir acı çekiyorlardır ki mutluluklarının hüzne karışmasına izin vermekten başka çareleri kalmaz. Benim de kalmadı. Oflaz'ın en başından beri öyle olduğunu öğrendikten sonra...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan kahkahalarla gülüyor, mutluluktan yerinde duramıyor diye iyi sayılmamalıydı. Biliyordum ki en çok gülenler aslında kalplerinde en çok acıyı saklayanlardı.
O ışıltılı, içten gülümseyişini görmek her şeye bedel. Zaten bu yüzden oluyor ya her şey. Ben,kendi geçmeşini kurtaramamış olan ben, senin geçmişini kurtarmaya çalışıyorum. Sırf gülümse diye. O içimi ısıtan gülüşünü benden mahrum bırakma diye. Tabii, bir de beni unutmaman için.
Seni tanıdığım ilk gün (aklımla değil),hayatım boyunca ilk kez tamamlandığımı hissettim. Nedeni neydi, bilmiyorum. Bu bir aşk mı,yoksa gerçekten kolay yakalanmayan bambaşka bir his mi, bilmiyorum.