Ece Selena Bilgin
@ww_ece08
Yıkık şehrin kırık kızı.
"Dün gece için teşekkür ederim, baş belası.
Uzun bir süre sonra uyumak iyi geldi. Öncesinde beni kovsan da, sonra kalmama izin verdiğin için sen iyi bir kızsın.
Bense...Biliyorsun işte...Herkesin acıdığı şu kötü çocuk.
Ve sana ihtiyacım olmasından nefret ettiğimi de biliyorsun. Dün gece ilk kez kendi sesimden ne kadar acınası olduğumu duydum. Bu çok zordu. Bir yandan da içimden bir şeyin kopup gittiğini hissettim. O boşluk rahatsız edici değil. Endişelenme. Bir fazlalıktan kurtulmuş gibiyim. Hatırladığımda senden ve kendimden utansam da... Bir bebek gibi bana bakmak zorunda olduğun, istemediğin halde kalmama izin verdiğin için senden özür dilerim. Bir daha olmayacak.
Bir şey daha... Yapmak istediğim şeyle var. Zorlandığımda sana sığınmak ya da başka şeylere başvurmaktan kurtulmak istiyorum. Özgür olmak istiyorum. Deneyeceğim.
Teklifin hâlâ geçerliyse... Yani arkadaş olabiliriz. Düşündüm de bu değişik olabilir. Bay Harrington için alışverişe seninle birlikte gelmeyi de isterim.
Kısaca baş belası; en başa dönmeye varsan, ben de varım. Senin peşime takıldığın günden bahsediyorum. Emin ol, seni zor durumda bırakmayacağım. Frambuazları özleyecek olsam da, bundan ya da başka şeylerden bahsetmeyeceğim. Senden uzak duracağım. Bir arkadaş kadar.
Not: Dün gece için teşekkür. Tişörtüm sende, diğer sakladıklarının yanında kalabilir.
Eğer kabul edersen, arkadaşın...
Arkadaşın olsa da, her zaman ona ait olacağına inanmayı sürdüren eski erkek arkadaşın...
Meriç Tuna.
"Benden çaldıklarının yanında eski hayatımın bir kısmına geri tutunmuştum. Geri dönüşü olmayan bir yola girmemiştim. Bir bebek sahibi olmak için erkendi. Yeniden uyandığımda sanki aklım başıma gelmişti. Eskiden düşündüklerim şimdi beni utandırıyordu. O sonsuzluğa yakın uykumda babasızlığımın verdiği hatalar, çocuk olmakla büyümek arasındaki yaptığım yanlışlar boğulmuştu. Onlar benimle birlikte o yataktan kalkamamıştı.
'Kayla...Geldik.'
Gözlerimi açtım. Evin hemen önündeydik. Güneş artık tepedeydi. Arkasına gizlendiği ağaçlar yoktu. Sadece babamın evi ve biz vardık.
'Sen...'
'Eve gir. Merak etme. Hadi.'
Motordan inip kaskı ona uzattığımda yüzüne küçük bir tebessüm yerleştirdi.
'Eve gir. Git ve uyumaya devam et. Akşam geleceğim. Babanla konuşacağım bir konu var.'
'Dikkat et.'
'Hadi, baş belası. Kurtlar seni kapmadan eve girdiğini görmek istiyorum.'
Hiçbir sorun yokmuş, tehlikeli bir şeyler olmayacakmış gibi davranması beni rahatlatmasa da onu bu şekilde durduramayacağımı biliyordum. Arkamı dönüp eve doğru yürüdüm. İçeri girdikten sonra Semih'e mesaj attım.
Gönderilen:Semih
Meriç o çocukların izini buldu. Onların peşinden gitti. Nereye gittiğini bilmiyorum ama motoruyla... Ona yardım et. Lütfen. Başına bir şey gelmesine engel ol. "
Ece Selena Bilgin
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·1 saatte okudu
·Okunma: 01 Ocak 2000 00:00
·2000 2. kitabı
