Rümeysa Özsoy
@xenitiss
"biz [yeryüzünde] herhangi bir yerde kendimizi evimizde hissediyor muyuz?"
"Ben bir şeylerden bahsetmem efendim," demişti Faber. "Ben bir şeylerin anlamından bahsederim. Burada oturuyorum ve canlı olduğumu biliyorum."
Kitaplar aptal, salak olduğumuzu bize hatırlatmak için var. Onlar gösteri alayı caddeden gürültüyle geçerken Sezar'a "Fâni olduğunu hatırla Sezar," diyen muhafız kıtası gibiler. Çoğumuz ortalıkta koşturup herkesle konuşamayız, dünyanın bütün şehirlerini tanıyamayız; zamanımız, paramız veya o kadar çok arkadaşımız yoktur. Senin aradığın şeyler dünyada Montag, ama sıradan insan onların yüzde doksan dokuzunu ancak bir kitapta görebilir. Garanti isteme. Tek bir şey, tek bir kişi veya makine ya da kütüphane tarafından kurtarılma arayışına da girme. Kendini kurtar, boğulursan da en azından kıyıya doğru gittiğini bilerek ölürsün.
Ama unutma ki yüzbaşı gerçeğin ve özgürlüğün en tehlikeli düşmanına, çoğunluğun kaskatı ve kımıldamayan sığır sürüsüne ait. Ah tanrım, çoğunluğun o korkunç tiranlığı. Hepimizin çalacak kendi arpı var. Ve hangi kulağınla dinleyeceğini bilmek şimdi sana kalmış.
