İrem Osmanoğlu
@xiremx
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yumruğunu yemedikçe kimsenin bırakıp gitmediği o garip şehir Kristiania'da aç açına sürttüğüm günlerdeydi...
İrem Osmanoğlu
, bir kitap okuduPuan vermedi·158 syf.·
8 günde okudu
·Okunma: 25 Ekim 2024 00:00
·2024 6. kitabı
Onlarla her şey normal hatta basbayağı olması gerektiği gibi görünüyordu başlarda. "Yolumuz sevgi ve ışığın yoludur." diyorlardı. İnsanları birbirine düşman eden şeyin sevgisizlik ve bundan kaynaklanan tahammülsüzlük olduğunu, bunun ancak sevgiyı öğreten iyi kalpli insanların evrensel ölçekli gayretiyle aşılabileceğini söylüyorlardı. İnsan yalnızdı, çaresizdi. Bitkiler gibi kök verip yüzyıllarca dünyaya tutunamıyor ya da hayvanlar kadar mükemmel koku alamıyor, hızlı koşamıyor, uzakları göremiyor, kanatlanıp uçamıyordu. O yüzden insan insana mecburdu, muhtaçtı işte. Bunu bilmeli, dünya ve insana bunu bilerek bağlanmalıydık. İnsan bu eksikli tabiatı icabı bencildi. Bu bencillik de onu kötü yapmaya yetiyordu. Öyle ki kötü olmak çok kolay, bir anda insanın içinden boşanıverecek kadar doğal ve dizginsizdi ama iyi olmak için çaba gerekiyordu.
İnsan kabahatin kendinde olduğunu bilince, hakikatin zehri kendine sıçramasın diye suçu, başının üstünden geçen kuşa bile atabilir.