Bazı geceler nefes almayı hak etmediğimi düşünüyorum. Hayatım karalanmış sayfalardan ibaret sanki. Yok bir yararım. Ne aileme, ne sevdiklerime ne de kendime. İtiştirilerek bugünlere gelmişim gibi bir his içimde dolanıp duruyor. Elimden bir şey gelsin istiyorum. Sonra bir bakıyorum: Her şeyi berbat ettiğim ile kalmışım. Hevesim bir gidip bir geliyor. Bir amacım olsun istiyorum, birilerine el uzatmak istiyorum, birilerini kurtarmak istiyorum, ama... Ama daha kendimi yerden kaldıramıyorum. Söyleyin şimdi. Ben yaşamayı hak ediyor muyum?