zeynep

Hiçbir zaman verdiğin sevgiyi hak etmeyecekken bana bu kadar iyi olma. Bu daha da çok yaralıyor anne.
Reklam
Bazı geceler nefes almayı hak etmediğimi düşünüyorum. Hayatım karalanmış sayfalardan ibaret sanki. Yok bir yararım. Ne aileme, ne sevdiklerime ne de kendime. İtiştirilerek bugünlere gelmişim gibi bir his içimde dolanıp duruyor. Elimden bir şey gelsin istiyorum. Sonra bir bakıyorum: Her şeyi berbat ettiğim ile kalmışım. Hevesim bir gidip bir geliyor. Bir amacım olsun istiyorum, birilerine el uzatmak istiyorum, birilerini kurtarmak istiyorum, ama... Ama daha kendimi yerden kaldıramıyorum. Söyleyin şimdi. Ben yaşamayı hak ediyor muyum?
Hayat ve İnsan
Çirkin
Küçükken nefret ederdim kendimden. Çarpıktı dişlerim, Çirkindi gülüşlerim. Büyüdüm nefret ettim kendimden. Görünüşüm değildi bu sefer neden. Çirkindi benliğim, Korkunçtu düşüncelerim. Ve ben en çok korktuğuma evrildim: Nefret ettiklerim.
Şiir
Dönüşüm
Bazen Gregor Samsa gibi hisseder insan. Yapabileceği hiçbir şey olmayan, sevdiklerine sadece yük olan bir böcek gibi. Kendine bile yararı olmayıp yaşamın ağırlığını kaldıramayan o kocaman ama bir o kadar güçsüz böcek gibi. Ölümünün yaşamından daha çok yarar sağlayacağını bilen bir hiç gibi...
İnsan
"Ağızlar dikildi haksızlık karşısında Adaleti sadece adaletsizler konuştu. Biz sustuk, Siz sustunuz, Onlar sustu. Filistin'de dökülen kan ile gözyaşı oldu."
Filistin
Reklam