Oğuz Atay’ın şu cümlesini çok seviyorum. “Çiceklerden papatyayı insanlardan seni sevdim” diyor. Hatta Cemal Süreya da “Bak! Papatya mevsimi geldi. Mevsimlerden papatyayı severim. Sonra seni sonra yine seni. Ve hep seni” diyerek zarif bir şiirle sonlanıyor satırlar. Sevmek bu kadar zarifse şiir onun yaka çiçeği misali.
Reklam
•Sevgi, açtığı yaralarla birlikte kendi merhemini de özünde taşır.
Zehrin panzehiri, yine kendisidir. Sevmek, kimi zaman acı verse de devâsı öfke veya nefret değil yine sevmektir..
|İbn Hâzm°
Bir gün baksam ki gelmişsin, bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yâr. Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik. Saçlarında ilkbahar.
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent BâkilerReklam