Kitap bittiği ân sonunun olmadığını düşündüm ve pek de etkilendiğim bir durum olmadı. Ama aradan günler geçtikten sonra, düşününce bu yanı gittikçe hoşuma gitmeye başladı. “Hayat gibi.” dedim. Hayatta da her şey, her zaman beklendiği gibi olmuyor. Beklendiği gibi gitmiyor, bitmiyor. Bu olumsuzluk gibi algılanıyor bazen tarafımızdan. Ama bence bu hayatı hayat, bizi de biz yapan şey. Elhamdulillah.
Kitabın içeriğiyle hiiç alâkası yok ama bende hissettirdiği şeyler üzerine bu kitabın notu da ;“hayat zannettiğin hâlât , yalnız bulunduğun dakikadır.” Ne bir sonraki sayfa ne de bir önceki sayfa. Tam da bulunduğun âna odaklan, olsun.