Yeter

Odanızdan sokağınıza, sokağınızdan şehrinize, oradan yeryüzüne ve gökyüzüne zihni büyüterek bakmak, derdinizi küçümsemez; oranına kavuşturur.
Alıntı
Reklam
Saygı ve rahmetle
Bugün Pazar. Bu gün beni ilk defa güneşe çıkardılar. Ve ben ömrümde ilk defa Gökyüzünün bu kadar benden uzak Bu kadar mavi, Bu kadar geniş olduğuna şaşarak Kımıldanmadan durdum. Sonra saygı ile toprağa oturdum, Dayadım sırtımı duvara. Bu anda ne düşmek dalgalara, Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım. Toprak, güneş ve ben... Bahtiyarım... Nazım Hikmet RanNazım Hikmet Ran
Şiir
Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi... Bu bahar gününde, dertliyi, ümitsizi. Terfi etmiş memur, sınıf geçmiş öğrenci, Kadını, erkeği, yaşlısı, genci, Bir bayram sevinciyle, kol kola, sokaklarda. Su başlarında, ağaç altlarında, parklarda Sevgililer, baş başa, muratlarına ermiş. Çocuklar, el ele, bir halka oluvermiş. Görmek isterdim camlardan, odalarda oturmuş, Radyoyu açmış, küçük sofrayı kurmuş. Yol, meydan, dere, tepe, dağ, bayır, kır... Vapurlar, limanlarda yola çıkmaya hazır. Gazinolar, plajlar, sinemalar açık. Her dilden bir şarkı, her dudakta bir ıslık. Ne yoksul ahı ne dul hıçkırığı ne hasta iniltisi, Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi! Ziya Osman SabaZiya Osman Saba
Hayat, fark edebildiğimiz kadar var. İnsan bazen yıllarca yaşıyor ama hiçbir şeyi gerçekten görmeden geçip gidiyor, şairin dediği gibi 'insanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor. Bazen de kısa bir an, dikkatle bakıldığı için bütün bir ömre dönüşüyor. 'Gün olur asra bedel'. Dünyaya yeniden dikkatle bakmak, başkalarını gerçekten görmek, kendi ruhumuzun kımıltılarını duyabilmek... Belki de iyi hayat dediğimiz şey tam burada, bu fark edişle başlıyor. M. Kemal SayarM. Kemal Sayar
İnsan insanda pişer
Ona daha çok gördükçe, insanlardan uzak bir kişiliği olduğuna dair inancım da artıyor. İnsan böyle olmamalı, kaldı ki gencecik bir insan; çünkü gelişimi esasen başkalarında kendi aksini görebilmeye dayanıyor ki bunun için de insanlarla temas edip pişmesi lazım.
Reklam