“İşkence, insanın buluşu. Tekerleği bulan o zeki, yaratıcı insan soyu, belki de tekerlekten önce işkenceyi icat ediyor. Hayvanlar aleminde böyle bir şey yok; ne iç güdüsel ne de bilinçli. Öfkelenebilirler, hırlayabilirle, bir aslan kükrer, bir köpek dişlerini gösterir ama acı çektirmeyi bilmezler, çünkü onu icat etmemişler. İşkence, insanın kötü zekasının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. Hayvanlar öldürür, parçalar ama ACIYI BİR AMAÇ HALİNE GETİRMEZ. İNSANSA BU DÜNYADA HEM MUCİT HEM KURBAN HEM DE CELLAT.”
“Babasının sesi yankılanıyor kulaklarında: ‘İnsanın hayalhanesi, oğlum’ demişti bir keresinde ‘onun en saf umutlarını da en karanlık korkularını da bir araya getiren tuhaf bir diyar.’”