Cahit Zarifoğlu ile tanıştığım kitap. 30larıma artık 20lerimden daha yakınken, hem yeni okuduğum için pişmanlık hem de sanki tam vaktinde okumuşum gibi bir tamamlanmışlık hissiyle kapattım kitabı. Derin ve uçsuz. Hayata dair yaşanmışlıklar ve biraz da kurgusal. Sessiz ve sakin anlarda okunması gereken, geçiştirilecek bir kitap olmadığını düşünüyorum. Öyle ki bazı sayfaları bazı satırları dönüp yeniden okudum, düşündüm, bekledim ki zihnim onu hazmetsin. Okunmaya değer, mutlaka değer.