Yaşam hep birlikte yapabileceklerin hayallerinin,
yalnız kalmaların kayalarında parçalanışının sürecidir — bazı kişiler için böyledir bu, en azından;
belki sen de onlardan birisin...
Yaşam hep birliktelik umutları — vermeyecek— umduracak sana — sonra, onları alacak, yalnızlık kuyusunu atıp, boğacak.
Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar,
bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak: uzaklardan gelip geçerken kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar
— o kadar
Orman bütün sessizliğiyle, yine yalnız, duracak orada.