Kendilerini daima bir avcı, bizi zavallı birer av olarak düşünmekten azla vazgeçmiyorlar. Bizim vazifemiz sadece tabi olmak, itaat etmek, istenilen şeyleri vermek... Biz isteyemeyiz, kendiliğimizden bir şey vermeyiz...
Ben bu ahmakça ve küstahça erkek gururundan tiksiniyorum.
Kısacası,günlük hayatta içinde bulunduğumuz iki hâl söz konusu: 'korku' ve 'sevgi'.Korku bir körlük ve otomatizm hâlidir;sevgi ise bir bilinç,sonsuzluk ve birlik halidir.Sevgi sadece şimdide ortaya çıkar ve sunacağı çok şey vardır.Korku ise ya geçmişin etkisindedir ya da gelecekte yaşanabilecek bir yoksunluğun kaygısındadır.Korku hiçbir şey değildir,sadece zihnin bir uydurmasıdır.