Eğer konuşursam sesim gür çıkar
Korkuyorum sonra dinleyen kulaklarım kesmelerinden
Çünkü beni yalan duvarına vuracak insandır
Cenneti hayal edip içinden yaşamaktan korkarım
Çünkü hayallerimi kabusla boğacak insandır
Özgür bir güvercin gibi kendi vatanımda uçmaktan korkuyorum
Çünkü beni gökyüzünden aşağıya indirecek insandır
Bülbül’ün sesini dinlemeye hasret kaldım ama korkuyorum
Çünkü bülbül kafesinde sağır eden ve sesini kesen insandır
Bu şiirlerimle doğruyu arayamam
Çünkü şiirlerimi kelepçe vuracak olan insandır
Eğer bir aydınlık görürsem kimseye söyleyemem ve söylemeyin
Çünkü gözümü kör edecek insandır...
Ferhat Merde