İREM

Hayat insanı değiştiriyordu, kimse olduğu gibi kalmıyor, değişiyor, eski arkadaş yeni yola uymuyordu.
Sayfa 50·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Başkalarının doğrularını bu kadar benimsemek, hayatını bir dersler silsilesi haline getirmişti sonunda.
Sayfa 49·Kitabı okuyor
Alıntı
Saldırgan bir duygu ya da öfke yoktu, ama her şeyi yok sayan bakışlarında sakin bir nefret okunuyordu. Hiçbir şeyi takmadan hayatına biçim vermiş bir kadın vardı bu fotoğraflarda.
Sayfa 49·Kitabı okuyor
Alıntı
Herkes kendi yolundaydı, iyi, kötü, yardımsız. Bu, seçilmemiş bir yolda yardımla yürümekten daha iyiydi.
Sayfa 30·Kitabı okuyor
Alıntı
Bu, razı olmaktı. Hayatın getirdiklerine razı olmak, onlarla oyalanmak, hatta bir tür tembellik. Uzun, yok edici bir tembellik.
Sayfa 25·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam