Fırat GÖRAL
@yalkuzak
15 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Dünden hız alan kızıl bir dürtüyle,
Dibini bilmediğim bir uçuruma yuvarlanıyorum.
Düşmenin içine gizlenen derin hazzı duyuyorum kılcal damarlarımda.
İçime işliyor kekremsi bir umut.
Yemiyorum...
Seni şehre terk ettiğimi duysalar
Göz bebeklerimden kurşunlarlar
Eski civanmertler.
Ahkamı kesenler tutarlar yol başlarını
Yayınlanır fermanlar.
Dik başlar eğilir,
Özlemek kanunları girer yürürlüğe,
Mevcudiyetimden söz etmek dahi yasaklanır.
Tüm kara parçaları eseflenir
Halime ağlar köşe başlarında
Peçesini düzelten kadınlar.
Bilseler mecburiyetimi
Elbet hayıflanırlar
Dağları mesken tutanlar.
Aksi kendinden menfur bir yaşamak cürmü bulaşmış paçalarıma,
Aslının kefaretine az kullanılmış bir ömür adanmış,
Bir köşesine terk edilmiş bir dilde öyküler dizilmiş,
Umuttan ve insanlıktan bahseden yıpranmamış öyküler.
Kızıl dişleri palazlanmış bir yığın taş devinin ulaşamayacağı merhamet dağının zirvesine konmuş.