İşte böylesine zor bir köşe kapmacaydı artık benim yaşamım, herkesin bir diğerini kolladığı ya da bir diğerinden kaçmaya çalıştığı. Sonunda her birimizin fena incineceğinin başından belli olduğu, kiminin gönüllü, kiminin gönülsüz oynadığı bir oyundu.
Sordum kendime, bu hale gelmek için bir ilişkiye zaman tanımak gerekmez miydi? Birçok sevişme, birlikte geçirilecek zamanlar, paylaşılacak güzellikler, aşılacak engeller gerekmez miydi?
Yüreğim cevap verdi: Hayır!
Tehlikelerle dolu gizli anların yolculuğuna çıkmak için iki sarhoşun bilinçsizce ve aniden birbirlerinin kollarına düşüp sabaha karşı birkaç saati birlikte geçirmeleri yeterli miydi?
Yüreğim yine cevap verdi: Evet! Evet! Evet!