Doğru yerine dokunmalı hayatın değil mi? Yoksa bir anlamı olmaz. Yakalayamayız ya da bize tepki vermez, ya da fark edilmeyiz, ya da bir sürü şey. Doğru yerine dokunmalı hayatın. Böyledir belki...
İnsan uzaklaşmaya çalıştığı şeye döner, her şeye yeniden başlamak için mi diyeyim sana. Dersem inanırsın. Ama öyle değil. Hayat bir nehir gibi akar gider. Yeniden başlanmaz. Geriye dönülmez. Sadece hatırlanır. İnsan hafızasıyla kendisine eziyet eden bir yaratıktır.
İnsan ulaşmak istediği şeyden uzak düşer durmaksızın. Ulaşırsa başlar zanneder hayat. Bunu mu diyeyim sana. Dersem inanırsın ama öyle değil. İstemektir, ulaşmaya çalışmaktır asıl dert. Ulaşmak yenilmektir. Ama hep ulaştırır hayat. İnsan da kazandım zanneder. Sonra sınav baştan başlar, tekrarlanır. Say ki zaman hiç akmaz.