Sevgililer Sevgilisi mahzun gibiydi. Hüzünlü bir ses
tonuyla konuşmaya devam etti:
- Kardeşlerimi acaba ne zaman göreceğim? Onları özledim.
Sahabeler bu hitap karşısında şaşırmış görünüyorlardı. Edepli bir tavırla sordular:
Ey Allah ’ın Rasûlü! Senin kardeşlerin biz değil miyiz?
- Sizler benim ashâbımsınız! Kardeşlerim ise sonra gelecekler. Onlar beni görmeden iman edecekler.
Tam da bu sırada Peygamberimizin gözleri doldu.
Bakışları ötelere doğru süzüldü. Kardeşlerini gördüğü
belliydi. 1900’lü yıllara, 2014’e, 2025’e, 2090’lı, 2100’lü
yıllara hitaben seslendi:
- Kardeşlerime selam olsun!
Sevgililer Sevgilisi sanki birileriyle konuşur gibiydi.
Sahabeler göremedikleri o kişilerin kim olduğunu merak
ettiler:
- Ey Allah’ın Resulü, o selamınızı kimlere gönderdiniz?
- Sizler benim arkadaşlarımsınız, dostlarımsınız.
Sizler beni gördünüz; benimle konuştunuz, sohbetimi
dinlediniz. O kardeşlerim ki, onlar henüz dünyaya gelmediler!
- Onlar imanın saldırıya uğradığı bir devirde gelecekler!
- Onlar beni görmeden sevecekler, beni görmeden benim sünnetime uyacaklar!
- O kardeşlerime selam olsun!