Yaren
@yarenkara12
denizli
11 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
insan tehlikeli bir yaratık. kendi mutluluğu başkasının mutsuzluğuna neden olabiliyorsa tereddüt etmeden diğerlerinin mutluluklarını, hatta hayatlarını yok sayacak kadar tehlikeli yaratıklarız biz. mutluluk dediğin şey, nasıl mutlu olunması gerektiğiyle ilgili kafana yüklenmiş bir düşünce, aslında gerçek değil. bir şey istersin, mutluluğun ona bağlı olduğunu sanırsın, elde edersin, senin olur, sıkılırsın ve kurtulmak istersin. kurtulduğunda mutlu olacağına inanırsın, kurtulursun, başka bir şeyi istemeye geçersin. yine istersin, yine elde edersin, yine sıkılırsın, yine kurtulmak istersin…bu mutluluk değil. bu tüketmek. mutluluk bir illüzyondan başka bir şey değil, sadece bir an. yaşanmış bir anı sürekli yaşama isteği…işte asıl bu çok hastalıklı bir düşünce. kendini iyi hissetmenin amaç olduğu bir hayat bana, parayı bulup kendini kokaine, ekstasiye adamışları hatırlattı. onlar sürekli mutlu, tüketebildikleri sürece. seni neyin mutlu ettiğini bulmaya çalışarak mutlu olunmuyor, tatminsiz olunuyor maalesef.
Reklam
bu yüzyılda insanlar motivasyonlarla değil olaylarla ilgilenmeyi seçiyorlardı, işte bu bile dünyanın kendi çevresinde döndüğünün kanıtıydı. dönüp duran, kendini tekrarlayan bir düzen içinde kaybolmuş ruhlar.
“bazıları değişerek oluşur, çünkü varoluşlarının nedenini bilmezler ya da umursamazlar, ya da ne bileyim değişimi deneyimlemeyi severler, bazıları da gelişerek, çünkü ne olduklarını bilirler, meseleyse ‘ne kadar’ olabilecekleridir. ben ne olduğumu biliyorum, ne kadar olabileceğimi merak ediyorum” dedi.
bilincimiz gündelik yaşantının yapılması gerekenlerinin kuşatmasındaydı, her an bir şeylerin peşinden gidiyorduk, çalışmazsak değersizdik, hayatı anlamlandırmak için sürekli çalışıyor, çalışmadığımızda da kendimizi uyuşturmak için diğerleriyle buluşuyor, sosyalleşiyor ve merakımızı her an diğerlerine vererek potansiyelimizi kurban ediyorduk. bir filmde izlediğimiz suni bir karakter kemdi potansiyelimizden daha ilgi çekici gelebiliyordu bize. içi boşaltılmış, gereksizleştirilmiş merakımız, kendimiz dışında her şeyin peşinden gitmeye hazırdı.
Reklam