Gizem Yaşar
@yasargizem
Yazarın yazdıgı ilk eseri imiş. Ben çok beğendim. Hatta bu fare karakteri ile yazdıgı dört kitabın ilki imiş ben biraz karışık okumuş oldum ama bu kitap çok güzeldi. Hem duygusal bir yanı var olay örgüsü yoğun değil ama akıcı ve sürükleyici bir dille anlatılıyor her şey. Tabi yazarı sevdiğim için her eseri bana güzel geliyor da olabilir. Yazar bu ilk eseri ile aslında ordan burdan anlatıyor biraz kendi hayatı biraz kurgusu gerçek ile gerçek dışılık arasında bir yerlerde bir eser ortaya cıkıyor. Sevgililerini ve üniversiteye gidiş dönemi öncesindeki tekdüze yaşantısını ve o dönemde başına gelen ufak tefek olayları anlattıgı eseri kısa bir hikaye gibi. Sonunda yazarın yıllar sonra kaleme aldıgı bir son sözü de var. Yazar bu kitabını tam zamanlı yoğun çalıştıgı kendi işletmesini işlettiği borç harç içindeki bir zamanda adeta bir vahiy gelmiş gibi roman yazmaya başlama kararı alıp yazdıgını anlatıyor. Hatta öyle ki eseri İngilizce yazıp Japonya'ya devirmiş ve farklı bir tarz yaratmış. Zira ingilizcesi çok iyi değilmiş ve kelime hazinesi kısıtlıymış. Yine yazar tek nüsha yazdıgı bu eseri yarışma için göndermiş ki bu yarışmada kazanamayanların eserleri iade ediliyormuş ve kazanamasaymış bu yazarlık defterini kapatacakmış. Hayat gerçekten çok tuhaf. Teşekkürler murakami eserleri yazıp bizimle paylaştıgın için ve hoş geldin yeni kitap.
Bu da ocak ayı okumasından bir kitaptı. Zaten hacim olarak minicik kısa sürede bitiveriyor. Yazarı da zaten sevdiğim için yazar ne yazsa okurmuşum gibi geliyor. Sürükleyici, akıcı, absürt, gerçek ve gerçek dışı arasına sıkışmış dünyaları anlatan yazar bu kitapta da iki karakter üzerinden ilerliyor. Birinci karakter fare tabi ki. Başka kitaplarında da ortaya çıkan bir karakter. Bu kitapta biraz aşk acısı çekerek terk-i diyar ediyor. Diğer karakter de ben diye bahseden biri. İsimsiz. Ama absürt olaylarla başı sürekli dertte olan sevdiği kadını kaybettikten sonra sadece dümdüz yaşayan biri. Absürt olaylar yakasını bırakırsa tabi. Bodoslama başlayıp bodoslama biten bir kitap. Teşekkürler murakami ve hoş geldin yeni kitap
Bu kitap ocak ayı okumalarımdan ve ben bu kitabı çok beğendim. Okumayı bitirdiğinde yazar bu kitabı iyi ki yazmış dedim. En çok hayıflandıgım kısım ise yazarın Hitler döneminin bitişini ikinci dünya savasının bitişini göremeden intihar ederek hayata veda etmesi oldu. Yazara gerçekten çok üzüldüm. En tepeye çıkıp en dibe inmek gerçekten kötü. Tabi o dönemde yazar yine iyi durumda daha kötü süreçlerden geçen işkence ve eziyetlerle ölen o kadar çok insan olmuş ki. Kitabın konusuna gelirsek tabi anlaşıldıgı üzere yazarın hayat hikayesi. Çocukluk gençlik yıllarını da eklemeyi ihmal etmediği kitabının tabi ki en ilgi çekici kısımları dünya savaşları ve Hitler dönemi. Beni çok çok çok çok etkiledi. Umarım bir daha dünya böyle savaşlar yaşamaz, böyle piskopatların eline kalmaz. Yaşanılan insanlık dışı olaylar, açlık, enflasyon, çaresizlik o kadar üzücü ki bir daha kimse görmez umarım. Yazarın kendisini avrupalı görmesi gibi, galiba hepimiz kendimizi dünyalı görmeli ve insan olduğumuzu insanlıgımızı unutmamalıyız. Çok teşekkürler Zweig ve hoş geldin yeni kitap.
O kadar uzun zamandır uygulamaya girmemişim ki şaşırdım bu kitabı aralık ayı okumalarında okumuştum aslında Japon edebiyatına murakami ile giriş yaptıktan sonra başka bir yazar da okumak istedim bu yazarı da beğendim yine de murakami kadar sevemedim nedense. Kitabın konusuna gelirsek kitap aslında bir hastane günlüğü gibi yazılmış. Karakterimiz hastaneyi arkadaşına tanıtırken hem günlük sıkıntılarını anlatıyor hem de genel olarak japonyanın ikinci dünya savası sonrası toparlanma aşamasını üstü kapalı anlatıyor. Hacim olarak ufacık tepecik bir kitap okurken bir anda bitiveriyor. Teşekkürler Dayak ve hoş geldin yeni kitap
Bu yazarı seviyorum birçok romanını okudum ve hepsinde ayrı güzellikler buldum. Bu romanında da yazar tamamen normal dünyamızdan bir kadının çocukluktan yaşlılığına kadar ilerleyen süreçteki yaşamını bizlerle paylaşıyor. Kahramanımız bir kadın ve kendisi ünlü bir ressam. Çocukluk ve büyüdüğü yerle ilgili bir takım travmaları var. Ancak kahramanımız için büyüdüğü yerde hayatı boyunca yaptıgı eserlerinin sergileneceği söylenince kendisi de bu davete icabet ediyor ve tüm anılar yaşanan olaylarda duyulan tüm duygular kahramanımıza bir anda hücum ediyor. Çocukluk arkadaşına olan saplantısı bir yana dışardan çok sessiz sakin bir kadın imajı çizse de sürekli sorunlara doğru çekilen kahramanımız kitabın sonunda bile çelişkiler ve sorunlarla dolu halde karşımıza çıkıyor. Yazarın dilinin oldukça iyi olması da zaten okumayı güzelleştiriyor. Yine de yazarın normal dünyadan farklı ütopik fikirlerle bezenmiş kitaplarından okumak daha zevkli. Ancak bu kitabında bir aktivist gibi dünyadaki büyük önemli sorunları dile gererek dikkat çekmesi bence takdire şayan. Her zaman çok teşekkürler Atwood ve hoş geldin yeni kitap.
