Koca dünyada tek başınaydım. Becerilerim ve temiz ismim dışında bir dayanağım da yoktu ama sahip olduğum bu iki şey beni bir servet kazanma yoluna sokmuştu ve geleceğe umutla bakıyordum
İçerisinde bulunan beş hikayeden tabiki en ilgi çekici olanı Adem ile Havva’nın anlatıldığı hikaye idi. Öncelikle kitabın genelinden bahsedecek olursak yazarın keskin bir mizah diliyle yazdığını söyleyebiliriz. Hani bazen bazı durumlara tam inanacakken onun aslında işin mizahı olduğunu anlar ve daha çok güleriz ya işte öyle. Ben genel itibariyle diğer hikayeleri de beğenerek okudum. Ama Adem ile Havva hikayesinin kitaba adını vermesi elbette beklentiyi yükselterek okuyucuyu o hikayeye yönlendiriyor. İnce bir kitap ama okurlar için güzel bir mola. Ben Hüseyin Rahmi Gürpınar kitaplarına benzettim. İnce mizah, akıl dışı kurguları ile tavsiyemdir.
Çocukluk başlamak demekti. Dünyaya, hayata, zamana, kendine ait olan her şeye titrek adımlarla yürümekti. Çocukluk bir imkandı. Çocukluk acıya, kayıplara, ölüme henüz uzak olmaktı. Yokluğun daha az acıtmasaydı, avuntunun ve şefkatin bolluğuydu.