-Kitabın konusunu özet geçmeyeceğim, zaten amacım mükemmel bir inceleme de değil. Sadece hislerimi açıklamak.
-Yaklaşık 2 sene önce bitirmiş olmama rağmen neredeyse her gün alıntılarını okurum.
-Duygusal bir insan olduğum için ağlamaya ilk 100 sayfada başlamıştım. Kalanı boyunca ne kadar yıkıldığımı az çok anlatmak için yeterli diye düşünüyorum. Ancak yetersizse şöyle anlatayım.
-Kitabı bitirdiğimde ailemle bir çadır kampındaydım. Sabah erken kalkmıştım ve dışarı çıktım. Spoiler yediğim için fazla etkilenmem diye düşünüyordum ancak yanıldım. Öyle güçlü ağlamıştım ki ailem, yan çadır vb bir sürü kişi uyanıp bana baktı. Ne olduğunu anlamamışlardı.
-Belki okuyanlardan bazıları bu tepkime "abartı" diyebilir lakin ben duygusal bir insanım ve ana karakter Jude ile çok fazla ortak noktamız vardı. Onu okuduğumda sanki kendimi okuyor gibiydim.
-Kendine çok bağlayan bir kitaptı benim için. 2 sene geçmesine rağmen unutamadığım ayrıca da en sevdiğim iki kitaptan biridir.
UYARI: Eğer ş1dd3t, t4c1z, t3c4vüz, 1nt1h4r vb konulara hassasiyetiniz varsa okumayın derim, ne kadar beğendiğim bir kitap da olsa bu tür konularda bazı kişilere ağır gelebilir.