Dünyadaki yüzlerce güzel şiirden bir tanesi belki ama farklı bir güzelliği var benim için. Omuzları üstünde taşıdığı şey heyulalı, yoğun, kalabalık, yorucu fakat bir Huş ağacı. Kuşlara yuva, düşüncenin ipek kelebeklerine, göçmen duyguların her türlü kaprisine yuva. Çok ince bir detay. Küçük bir kızken hayatı romantize etmeyi yeni yeni öğrendiğim bir vakitte saçlarımın ucunda turna kuşları yaşar derdim. Aradan yıllar geçti bu şiirle hatırladım. Öyleyse şiir benimdir, Huş ağacı benim omuzlarım üstünde, kuşlar bana gelir.