Tutku saman alevi gibi. Işığının peşine takılmak için belleksiz olmalı. Hiç görmemiş, hiç bitmeyecekmiş gibi büyülenmeli insan. Büyük şeyler var sanmalı. Kanmadan nasıl yaşayacağız? Kanacağız elbette. Ama bileceğiz de: Hayat öyle saçma ki neyi seçersek seçelim rahata eremeyeceğiz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Halbuki kaybetmek istememek ile kaybetmemek istemek arasında fark vardır. İlki oturur bekler, ikincisi kalkar çayı koyar. İlki ben, ikincisi sensin Osman- doğru.
Unutacağım. Başka yol bilmiyorum, unutacağım. Hafızamı silmek için ne gerekiyorsa yapacağım. Ben böyle ağlayıp acı çekerken onun hayatına gölge bile düşmemesini affetmeyeceğim. Kalkacaksın kızım ayağa.
Gülmek için unutmak şarttır, izini kaybetmek, hafiflemek. Kenarlarından başlayarak küçülen anılar, ilkin ayrıntılarını yitiren; yitirsinler, batsınlar. Anı ve acı arasında sadece tek harfin farklı olması tesadüf mü? Unutmak haramdır ama hatırlayarak da gülemez ki insan.
Başka kelimelerle anlatabildiğin her şey sevginin dışındadır dersin ya; minnet, hayranlık, alışkanlık diye bileşenlerine ayırdığında sevgi de ortadan kalkıveriyormuş.