Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Önce kaçamak, sonra içinde kıpırdanan suçlu mahcubiyeti boş verip dümdüz, kapıyı seyretmeye başladı. Off, nasıl da özlemişti kapıyı. Ama kapalıydı şimdi kapı. Kendine sarılmış bir midye gibi sımsıkı kapalıydı.
Umutla beklerdi. Bekledi, bekledi, epeyce bekledi. Kimse gelmedi. Sonra sonra o da yıldı tabi. Kapıyı kapatmadı ama eşikte beklemeyi bıraktı. Böyle yaparsa konu kapanır, mesele kalmaz sanmıştı. Öyle olmadı.
Yok, o işler kolay değil. Çünkü oturduğu yerden de olsa hala ikide bir gözü oraya takılıyor, dalıyor, tam unuttuğu sırada dönüp dönüp gene kapıya bakıyor. Beklemiyorum diyor kendi kendine, bekleseydim eşikte olurdum şimdi. Ben kerevette oturmaya, kapıda bezirganlık yapmayı seçtim, kuşlar gibi özgürleştim. Ama hakikati için için biliyor.