Kitabı Farika
@yasingivanc
Şu anda okuduğu kitaplar
"İnsan denizlerden gitmeli çok uzaklara. Geri dönmemek için bir gemiye binmek gerekir. Panama bandıralı bir gemiye hem de. Sebebini bilmiyorum ama bana öyle geliyor ki dünyanın en uzak yerlerine Panama bandıralı gemiler gider. Geri dönülmesi mümkün olmayan yerlere...
İnsanlar sevdiklerinden ayrıldıklarında bir gün geri dönebilirler hiç şüphesiz. Ama sevgiliden ayrılmak bir deniz yolculuğuna çıkmaktır. Deniz kör eder, mavi kör eder, ufuk kör eder, martılar kör eder, gece kör eder; bir daha göremez insan. Uzaklara gitmek için denize açılan, kör olmayı seçmiştir herhalde. Bir daha görememeyi yani..."
Paul Virilio, bir Japon dostunun kendisine
şöyle söylediğini aktarıyor:
"Amerikalıları bağışlayamamamın nedeni, Hiroşima'nın yalnızca bir savaş eylemi değil, bir deney olmasıdır."
Savaş bir gün anlaşılabilir ve belki de bütün kıyıcılığına rağmen insanlık tarihinin sayfalarından dışarıya çıkmayacak şekilde geride bırakılabilir. Pek çok savaşı kolektif zihnin geniş ve karanlık koridorlarında bıraktık. Oysa bazı coğrafyaların kanını emen, kadınlarının gebeliğini emen, bulutları emen, çocukların saklambaçlarını emen canavara savaş demek haksızlık. Savaş, bütün kıyıcılığına rağmen bir vicdanın nefes alabileceği kadar gözlerini kapatabilir; bu canavarlar ise asla.
Modern hayat; otomatik, mekanik, tekdüze, tek sesli, naylon, kokusuz, steril, tek frekanslı aşkları dayatıyor hepimize.
Oysa aşk, masa üstündeki kurmalı saattir. Gözlerine bakmayı, ellerine dokunmayı gerektirir.
Dostluklar da böyle bir yanıyla.
Siz sanırsınız ki o eski dostlar, bıraktığınız yerde aynı mekanik döngüyü sürdürürler.
Öyle değil.
Dostlar da kurmalı saatler gibidir; onların da kalplerine dokunmalısınız.
Teknoloji kola takıldığı anda çalışan saatleri icat etse de sahici hayat hâlâ kurmalı saatlerde akıyor.
Bir yoksulun yüzüne bakan insanda küçücük bir vicdan kırıntısı bile varsa, o yoksula yardım etme ihtiyacı doğar. Oysa bir markete ya da herhangi bir şirkete girdiğinizde insanlarla değil, soyut bir kurum kimliğiyle muhatap olursunuz.
“Sonra öderim” sözünü duymayalı ne kadar uzun zaman oldu...
Kapitalizm yüz yüze bakmamaktır çünkü.
Çünkü kapitalizm insansızlıktır.
Bu kuşatmanın sonunda, ruhlarımızı işgalden korumanın bir yolu yok gibi!
Kapitalizm, insanların birbirlerine merhamet duymasını engelleyebilmek için yüz yüze iletişim yerine kurumsal kimliklerin iletişimini önceliyor.
Merhamet, modern ekonomik ilişkilerde en büyük günahlardan biri. Bir hesap hatasından veya stratejik yanlışlardan geri dönmek mümkün. Oysa merhamet, geri dönülemez bir zaaftır artık.